حسن را با لشكر به بلاد عراق عجم فرستاد و بعضى بلاد به جنگ مطيع اسلام شدند و بعضى بعنوان ارسال نامه و وعده و وعيد ايام همام [ 22 ] امير المؤمنين حسن قبول دين مبين نمودند . از آن جمله بختيار و اهل سيستان به نامهء امام حسن مسلمان شدند و تا زمان خلافت عمر و عثمان اختيار ممالك سيستان بدست بختيار بود « 1 » و عبد الرحمن نامى « 2 » از عهد عمر تا آخر عثمان امير بود و ميانهء او و بختيار و مرزبانان سيستان مدارا و مواسا بود و فىمابين عرب و عجم سلوك مسلوك بود . چون مسند خلاف بوجود امير المؤمنين على ( ع ) مزين شد عبد الرحمن بن جروطائى « 3 » را بسيستان فرستاد ، اطاعت او نموده . چون منازعهء معاويه با امير المؤمنين واقع شد عبد الرحمن امير قديم سيستان كه در كوفه مختفى بود هدايا نزد معاويهء هاويه فرستاد و معاويه نوشته‌اى باسم اسپهبد سيستان در باب اطاعت عبد الرحمن فرستاد . اهل سيستان قبول اين امر نكرده عبد الرحمن به قهستان رفته در گوشه‌اى منزوى بود و عبد الرحمن جرو از روى استقلال به اوامر و نواهى آن مملكت مشغول بود . چون خبر فوت امير المؤمنين شايع شد ، عبد الرحمن متوجه دمشق شده ، منشور حكومت بگرفت و به سيستان آمد . اهل سيستان با دل نه به زبان ، عبد الرحمن بن جرو را وداع نموده عبد الرحمن سمره « 4 » بر سيستان مستولى شد و بعد از مدتى به بست رفت و تا كابل بگرفت و قتل واسر بسيار نمود و مهلب را سپهسالار نمود و به هندوستان فرستاد تا آن ممالك مفتوح شد و جمعى از اكابر عرب شهادت يافتند مثل مولى بن سعيد خدر و عمر بن عبيد بن باب و مكحول السامى الفقيه « 5 »

--> ( 1 ) - در زمان عثمان بن عفان ، ايران بن رستم بن آزادخو بن بختيار شاه سيستان بوده است يعنى پشت سوم بختيار ( تاريخ سيستان ص 81 ) . ( 2 ) - عبد الرحمن بن سمره ( تاريخ سيستان ص 83 ) . ( 3 ) - عبد الرحمن بن جرء الطائى ( فتوح البلدان ص 403 ) . ( 4 ) - در اصل : ثمره با ثاء مثلث . ( 5 ) - در اصل : الفيطه .